OMDENKEN met Fibromyalgie kent ook Rouw

//OMDENKEN met Fibromyalgie kent ook Rouw

OMDENKEN met Fibromyalgie kent ook Rouw

Fibromyalgie

Fibromyalgie

Hoe heet die ziekte ook al weer? Hoor je vaak mensen vragen. Dan zeg ik:

“Ik heb Fibromyalgie!”

Die ziekte waarbij de last ligt bij de spier-aanhechtingen en bindweefsel en waarbij vermoeidheid een rol speelt en nog veel meer.

Zo’n zeven jaar geleden geleden kreeg ik de diagnose en heb er eerst even mijn weg mee moeten vinden. Het leren van pauzes nemen in je activiteiten, de dagen aanpassen op je lijf. Maar met name er bewuster mee om leren gaan.

Het was een proces waarin je moet leren welke sport je kunt beoefenen en welke niet.

Maar ook hoe leer je eten, want waar kan je lichaam niet meer zo goed mee omgaan. Dat klinkt wel als omdenken. Ja dat klopt. Als je te maken krijgt met Fibromyalgie moet je gaan omdenken.

Als schrijver ben ik van mening dat je in het dagelijkse leven wat minder moet gaan MOETEN, maar in dit geval was het een must. Mijn lichaam had het nodig.

Maar als je moet gaan omdenken, betekent dat dan ook niet dat je te maken krijgt met een proces?

Jazeker, je kunt in dit geval ook te maken krijgen met Rouw.

Na ongeveer 8 jaar diagnose kreeg ook ik te maken met een verslechtering van de ziekte. En ja dat brengt een fase van rouw met zich mee.

Hoe ziet dat er nou eigenlijk uit. Waar liep ik tegen aan?

Wat moest ik weer eens gaan voelen. Bij je lichaam staat voelen centraal, anders weet je niet hoever je kunt gaan en ja, daar kwam natuurlijk ook wel een traantje bij kijken.

In dit proces kreeg ik te maken met het feit, dat ik altijd rustig aan moet doen met mijn lijf, en dat het echt niet meer over gaat. En dat er een verslechtering kan optreden.

Ik ben bijvoorbeeld meer last gaan krijgen van spierkrampen. Meer last van mijn knieën. Bij het fietsen en de trap aflopen en bij lang lopen pijn in de benen. Waardoor ik lange afstanden niet meer zo goed kan afleggen of vaker moet rusten. En ook bij schrijven te pauzeren en vooral niet doorgaan.

Als het regent zoals in de winter vaak, loop ik voortaan moeilijker. En ja, nu moet ik af en toe met stokken lopen en moet ik een taxivergoeding gaan aanvragen omdat ik niet zo veel meer kan fietsen. Ook met Boodschappen.

In deze fase besefte ik mij dat het goed zou zijn, om dat eens op een rijtje te zetten met een psycholoog. En ik als ontwikkelaar en schrijver maak graag weer eens een proces door om te groeien en… ja ik groei. En het bevalt goed, er komt dan ook weer een stukje berusting.

Moniek van den Tillaard

 

Lees meer op:

 

By | 2018-01-22T10:24:20+00:00 januari 22nd, 2018|blog|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment